Tryb rozkazujący – to forma gramatyczna służąca do wydawania poleceń, rozkazów, próśb oraz zakazów. Jest bezpośredni i zazwyczaj nie zawiera osoby mówiącej.
Zdania w trybie rozkazującym mają na celu nakłonienie odbiorcy do wykonania określonej czynności, np. „Otwórz drzwi!”. Tryb ten jest kluczowy w komunikacji, gdzie wymagane jest szybkie i jednoznaczne przekazywanie instrukcji. W języku polskim tworzy się go poprzez specyficzne formy czasownikowe, różniące się od form oznajmujących i przypuszczających.